Drodzy rodzice!
Zbliża się wrzesień i wiele maluszków rozpocznie swoją przygodę z edukacją. Zostaną przedszkolakami. Pójście do przedszkola to ważny i emocjonujący moment zarówno dla dziecka, jak i rodziców. Bardzo prawdopodobne, że przy rozstaniu pojawią się łzy u Waszej pociechy, a Wy będziecie się martwić cały dzień czy nadal płacze, czy coś zjadło, czy tęskni itd. Dlatego warto dobrze się przygotować na ten dzień!
- Przed posłaniem dziecka do przedszkola, rozmawiaj ze swoim malcem, o tym, że będzie tam chodzić. Przedstawiaj przedszkole jako miłe, ciekawe miejsce. Opowiadaj jakie będą zabawki, plac zabaw, interesujące zajęcia, że spotka tam dużo innych dzieci z którymi będzie się bawić. Stwórz dziecku pozytywny obraz.
- Jeżeli możesz pierwszego dnia odbierz dziecko szybciej. Niech będzie to kilkugodzinny pobyt np. od godz. 8 do godz. 13. Uwierzcie, dzieci źle znoszą pierwszy dzień jeśli są w przedszkolu od otwarcia do zamknięcia placówki.
- Powiedz dziecku kto przyjdzie je odebrać i kiedy. Pamiętaj, żeby określić porę/ czynność po której przyjdziesz, a nie godzinę. Bardzo ważne: dotrzymaj słowa. Powiedz np. „Mama przyjdzie po Ciebie po zupie”. Dowiedz się, o której dzieci mają podawaną zupkę i już czekaj na korytarzu. Gdy obiad się skończy wejdź do sali, a zobaczysz, że Twój przedszkolak już będzie na Ciebie czekał.
- Nie przedłużaj rozstania. Gdy dziecko będzie już w kapciach, gotowe do wejścia na sale. Pożegnaj się, powiedz „kocham Cię”, przytulcie się i przekaż dziecko Pani. Nie przedłużaj nawet gdy dziecko płacze.
- Dowiedz się czy Twoja pociecha może przynieść ze sobą swoją ukochaną maskotkę. Coś swojego sprawi, że dziecku będzie raźniej. Taki miś z domu zawsze pocieszy i pomoże w trudnych chwilach.
- Rodzicu zaufaj pani nauczycielce, która na pewno zrobi wszystko by dziecko dobrze się czuło w przedszkolu. Gdy masz jakieś obawy, martwisz się porozmawiaj z wychowawcą. Poinformuj też nauczyciela jeśli dziecko jest np. na coś uczulone lub nie zgłasza potrzeb fizjologicznych.
- Do przedszkola ubieraj dziecko przede wszystkim wygodnie. Przedszkolak nie lubi, gdy go coś ciśnie, krępuje mu ruchy, gdy mu za gorąco i jeśli ubranie przeszkadza mu w zabawie. Przygotuj również woreczek z ubraniami na zmianę gdyby dziecko nie zdążyło do toalety, pobrudziło się itp.
- Pamiętaj, że okres adaptacji do przedszkola może być różny. Nie zniechęcaj się jeśli prowadzisz dziecko tydzień, a ono nadal płacze. Może płacze tylko przy rozstaniu? Porozmawiaj z wychowawcą o swoich niepokojach.
- Na początku drogi jaką rozpoczyna Wasze dziecko, gdy samo musi wejść w nowe środowisko najważniejsi są kochający rodzice. Wasz uśmiech, pewność, że dobrze robicie posyłając dziecko do przedszkola, wsparcie, zrozumienie i miłość to najlepsza „wyprawka” dla małego przedszkolaka.
Pożegnanie z dzieckiem – szczęśliwa siódemka
1. Krótkie pożegnanie
Przeciąganie pożegnania bardzo utrudnia rozstanie dziecku. Długie dyskusje przy drzwiach, przeciągane uściski, pożegnania i powroty dziecka sprawiają, że sytuacja staje się trudna dla wszystkich stron – zarówno rodzica, dziecka, jak i nauczyciela.
2. Rutyna
Warto umówić się z dzieckiem na sposób pożegnania i trzymać się przyjętej zasady. To może być cokolwiek, co odpowiada rodzicowi i dziecku, np. kiedy dziecko jest już przebrane „buziak, przytulas, piąteczka i lecisz do pani”. Pierwszego dnia ciężko mówić o rutynie, ale po jakimś czasie dziecko zacznie się przyzwyczajać, a rozstanie będzie łatwiejsze.
3. Pozytywne komunikaty
Kiedy mówimy dziecku „Nie bój się!”, to właściwie wtedy uświadamiamy mu, że jest w ogóle czego się bać. Strach w naszym głosie, żal i współczucie nieświadomie sprawiają, że dziecko utwierdza się w przekonaniu, że dzieje mu się krzywda. Spokojnie. Nic złego się nie wydarzy! Niech dziecko czuje to również od rodzica. „Będzie fajnie! Miłej zabawy!”
4. Mówienie prawdy
Kiedy mówimy: „Mamusia pójdzie na chwilę do samochodu i za chwileczkę wraca”, oszukujemy, a dziecko szybko się zorientuje, że nie może ufać rodzicowi. Brak zaufania do rodzica przekłada się na brak zaufania wobec nowej pani i przedłuża proces adaptacji dziecka do przedszkola. „Ucieczka rodzica”, gdy dziecko zajmie się zabawą i odwróci swoją uwagę działa tak samo i nie przynosi pozytywnych efektów.
5. Cierpliwość i wrażliwość
Okres adaptacyjny potrafi być burzliwy i długi. Wiele zależy od rodzica i nauczyciela, ale i od wrażliwości dziecka, która jest od nas niezależna. Warto więc uzbroić się w cierpliwość, pozytywnie nastawić i być wsparciem dla dziecka. Krzyk i negatywne komunikaty („Jak nie przestaniesz płakać, to zabieram misia do domu”) tylko pogarszają sytuację. Pomocna może okazać się ulubiona zabawka dziecka i wspólne wybieranie jej przed wyjściem.
6. Wejście do sali
To bardzo ważne, by dziecko weszło do sali na własnych nogach, a nie na rękach rodzica. Moment „wyrywania dziecka” z objęć mamy jest nieprzyjemny dla każdej ze stron – dziecka, rodzica i nauczyciela. Dziecko zaczyna widzieć w nauczycielu osobę, która siłą odbiera je mamie. Dużo przyjemniej nam, nauczycielom, przejąć rączkę dziecka i uściskać je od wejścia, niż wyrwać dziecko rodzicowi. Buduje to zaufanie dziecka.
7. Zaufanie
Pierwsze dni w przedszkolu to trudny czas nie tylko dla dziecka, ale i dla rodzica. Wiemy o tym doskonale. W związku z tym zapewniamy, że niebawem Państwa maluszki pokonają strach i z radością będą biegły do przedszkola.
Wszystkim rodzicom i maluszkom rozpoczynającym przygodę z przedszkolem życzymy udanego pierwszego dnia w przedszkolu![]()




